اینترنت اشیا

وقتی داور در یکی از مسابقات حساس جام جهانی دستش را روی گوش خود می‌گذارد و منتظر اعلام نظر اتاق VAR می‌ماند، میلیون‌ها نفر در سراسر جهان چشم به نمایشگرها دوخته‌اند. در ظاهر، تنها چند ثانیه تأخیر رخ داده است؛ اما پشت این چند ثانیه، شبکه‌ای از دوربین‌ها، سرورها و تجهیزات ارتباطی در حال تبادل حجم عظیمی از داده هستند.

در بسیاری از پروژه‌های صنعتی، سازمان‌ها و شرکت‌ها برای کاهش هزینه‌های اولیه، از مودم‌ها و روترهای خانگی جهت برقراری ارتباط بین تجهیزات و مرکز کنترل استفاده می‌کنند. این تصمیم در نگاه اول اقتصادی به نظر می‌رسد، اما در عمل می‌تواند باعث بروز مشکلات متعددی از جمله قطع ارتباط، از دست رفتن داده‌ها، افزایش هزینه‌های نگهداری و کاهش پایداری سیستم شود.

در دنیای صنعتی امروز، شرکت‌ها و صنایع به طور فزاینده‌ای به دنبال راه‌هایی برای افزایش کارایی، کاهش هزینه‌ها و بهبود ایمنی و پایداری محیط کار خود هستند. یکی از این راه‌ها، استفاده از فناوری‌های هوشمند صنعتی یا همان "صنعت هوشمند" (Smart Industry)  در منازل است. فناوری‌های هوشمند صنعتی مجموعه‌ای از ابزارها، دستگاه‌ها و سیستم‌ها هستند که با استفاده از اینترنت اشیا (IoT)، هوش مصنوعی (AI)، محاسبات ابری (Cloud Computing)، داده‌های بزرگ (Big Data) و دیگر فناوری‌های پیشرفته، فرآیندهای تولید و مدیریتی را بهینه می‌کنند.

صنعت هوشمند، به صنایع این امکان را می‌دهد که از داده‌های جمع‌آوری شده توسط حسگرها و دستگاه‌های متصل به اینترنت برای تصمیم‌گیری بهتر، بهبود کارایی و مدیریت منابع استفاده کنند. این مقاله به بررسی اجزای کلیدی فناوری‌های هوشمند در خانه‌های صنعتی و چگونگی تأثیر آنها بر بهبود عملکرد صنعتی می‌پردازد.

اینترنت اشیا (Internet of Things) به طور کلی به تجهیزات محیط پیرامون مان که به شبکه اینترنت متصل شده و توسط اپلیکیشن های موجود در تلفن های هوشمند و تبلت قابل کنترل و مدیریت هستند اشاره دارد. اینترنت اشیا به زبان ساده، ارتباط سنسورها و دستگاه ها با شبکه ای است که از طریق آن می توانند با یکدیگر و با کاربرانشان تعامل کنند. این مفهوم می تواند به سادگی ارتباط یک گوشی هوشمند با تلویزیون باشد یا به پیچیدگی نظارت بر زیرساخت های شهری و ترافیک. از ماشین لباسشویی و یخچال گرفته تا پوشاک؛ این شبکه بسیاری از دستگاه های اطراف ما را در برمی گیرد.